Πέμπτη, 28 Νοεμβρίου 2013

"Εσείς μια χούντα θέλετε!"


Τον είδα.Δεν μιλούσε στο τηλέφωνο.Φορούσε μαύρο μπουφάν που  έγραφε "military service".Κοιτούσε  τους επιβάτες ψυχαναγκαστικά. Η ώρα 19:43 τ'απόγευμα.Φώναζε με βίαια και οργισμένη φωνή, θυμάμαι τα λόγια του λέξη προς λέξη "Εσείς μια χούντα χρειάζεστε, όλο κλεψιά και αριστερίστικες μαλακίες είστε."Σηκώνω τα βλέφαρά μου σθεναρά , να δώ ποιός μιλάει με αυτό τον τρόπο,ποιός φωνάζει. Βλέπω κάποιον που κοιτάζει απειλητικά όποιον τολμά να του ρίξει βλέμμα. Προσποιούμαι ότι κοιτάω από το παράθυρο.Μόλις κοιτάει αλλού τον περιεργάζομαι.Μύτη που δεν δείχνει πνευματώδη άνθρωπο,μάτια απλανή χαμένα, ένα σακίδιο στους ώμους , μου δίνει την αίσθηση ανθρώπου που αναμασά σαν γάιδαρος ότι του φυτέψουν στο κεφάλι χωρίς να σκεφτεί.
  Έχω αρχίσει να γίνομαι καχύποπτη με τους πάντες.Αναλογίζομαι αυτό που συνέβη με τον Παύλο Φύσσα, σκέφτομαι τον θάνατο των δύο παιδιών που ανήκαν στον ιδεολογικό άξονα της Χρυσής Αυγής. Δεν θέλω να πιστέψω αυτά που λένε οι καταστραφολόγοι δημοσιογράφοι των δελτίων των οχτώ περί εμφυλίου και διχασμού. Πάντως σίγουρα τα πράγματα έχουν λάβει ασυνήθιστη τροπή. Ο λαός πολιτικά βιάζεται και η βία σε βία οδηγεί. Ο λαός υφίσταται πλύση εγκεφάλου και η πλύση εγκεφάλου οδηγεί σε πράξεις. Πράξεις κακές και βίαιες. Φαύλος κύκλος  όλα.
  Τι θα γινόταν αν κάποιος μέσα στο βαγόνι του έλεγε "Άντε βρε παλιοφασίστα" . Μπορεί και να γινόταν μακελειό. Και που ξέρεις πως δεν είναι κανένας τρελός να βγάλει κανένα πιστόλι να μας γαζώσει ; -τελικά μπορεί να είμαι και φαντασιόπληκτη - .
  Από την άλλη θα μου πείς "που ζούσες ρε κοπελιά τόσο καιρό σε γυάλα;" Όχι σε γυάλα δεν ζούσα αλλά εξοργίζομαι όταν πέρα απ'όλα τ'άλλα πλήττεται ο σεβασμός. Γιατί αυτός ο κύριος δεν σεβάστηκε το γεγονός ότι κάποιοι άνθρωποι μπορεί να είχαν διαφορετικές πολιτικές πεποιθήσεις.Με τον τρόπο του σίγουρα προσβάλλει.Η διαφορετικότητα και η τρέλα δεν είναι κακή αρκεί να μην φτάνουμε στα άκρα.Και δεν αξίζει να φτάνουμε στα άκρα για συμφέροντα και βλέψεις άλλων. Μόνο για τον έρωτα φτάνουμε στα άκρα.
   Καταλήγοντας , είναι τρομερές οι ιστορίες που μπορεί να βιώσει κανείς που κυκλοφορεί στα Μέσα και αλλού, είναι τρομερή η δυναμική των προσωπικοτήτων που μπορούν να συνθέτουν ένα έργο τέχνης , μια πρόζα, μια φωτογραφία ενός βαγονιού του μετρό.Ακόμα είναι πολλά αυτά που με ενοχλούν κοινωνικοπολιτικά αλλά πολύ δύσκολα θα αλλάξουν. Μέχρι τότε σας αφήνω με ένα τραγούδι που αυτή την περίοδο με αντιπροσωπεύει από πολλές απόψεις.



Μου λεν αν φύγω από τον κύκλο θα χαθώ
στα όρια του μοναχά να γυροφέρνω
και πως ο κόσμος είν’ ανήμερο θεριό
κι όταν δαγκώνει εγώ καλά είναι να σωπαίνω

Δευτέρα, 25 Νοεμβρίου 2013

~Μαγική πόλη και ένα αναπάντεχο γεγονός~

Καμιά φορά εκεί που υπάρχει αρμονία, τα πάντα μπορούν να μετατραπούν σε χάος. Χάος που δεν το φτιάχνεις εσύ αλλά σε βρίσκει μόνο του. Το χάος των συναισθημάτων θαρρώ πως ήταν ανέκαθεν και θα είναι για  πάντα το πιο τρομερό χάος που μπορεί να βρεί κανένα. Κάποτε σε μια  θεατρική παράσταση πάνω στην αυλαία έγραφαν κάτι γράμματα "Η ζωή είναι αρμονία , ο θάνατος είναι χάος."¨Πιθανώς να συμβαίνει ταυτόχρονα και το αντίθετο.
   Αλλά έτσι είναι η ζωή μας, γεμάτη μεταπτώσεις και ανυψώσεις , ήλιους και συννεφιές, ζωντανές και νεκρές φύσεις των ψυχών. Σήμερα, ξεκίνησα με την καλύτερη διάθεση, εκπέμποντας έναν ήλιο από το βλέμμα μου, αισιόδοξο για τη ζωή, την αγάπη, τον άνθρωπο αυτό καθεαυτό. Έχω επαναλάβει πολλές φορές πόσο αγαπώ τον άνθρωπο. Είναι αυτός που δίνει ζωή στην πόλη , με ένα γνέψιμο, με ένα χαμόγελο, ένα σκούντημα "συγνώμη καταλάθος" στον ηλεκτρικό.
    Η σχολή είναι καλή. Δεν βρίσκω τίποτα το συναρπαστικό όμως. Η ζωή είναι εκεί έξω, στους δρόμους, που άλλοτε είναι γεμάτοι με κίνηση ,ανθρώπους που τρέχουν και άλλοτε, βλέπεις ανθρώπους που υποφέρουν . Είτε είναι άστεγοι, είτε είναι χρήστες ναρκωτικών ουσιών , είτε ότιδήποτε άλλο. Έτσι πρέπει να κοιτάμε τη ζωή κατάματα. Καλό είναι ειδικότερα οι γυναίκες να κοιτάμε  κατάματα την βία που μπορεί να υφιστάμεθα και να την καταγγέλουμε. 
    Ακούγοντας ραδιόφωνο σήμερα ,  με αφορμή το γεγονός ότι  είναι  παγκόσμια μέρα κατά της βίας των γυναικών , άκουσα πώς μία στις πέντε γυναίκες υφίσταται κάποιου είδους βία.Οι γυναίκες αυτές δεν έχουν το προφίλ που φανταζόμαστε της αγράμματης νοικοκυράς , σε αντίθεση σύμφωνα με τις έρευνες, οι γυναίκες που πέφτουν θύματα της βίας είναι καλλιεργημένες ενώ έχουν πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Σήμερα λοιπόν στις εξορμήσεις μου στη μαγική πόλη, κάπου στην πλατεία Αγίας Ειρήνης η οποία κατά τη γνώμη μου έχει μία τρομερή ενέργεια έγινε μία ημερίδα όπου υπήρχε ενημέρωση για την κακοποίηση των γυναικών.

Επίσης, στην πλατεία Μοναστηρακίου  μία ευχάριστη έκπληξη περίμενε όσους περνούσαν από εκεί περίπου στις τέσσερις το απόγευμα. Ονομάζονται Mucha τρέλα Band , είναι νέοι, ωραίοι, ταλαντούχοι και ρετρό. Ζούν όπως είπαν " από την αγάπη του κόσμου" συνερμικά θυμάμαι κάτι που συνηθίζουμε να λέμε  στην παρέα μου συνεχώς " Αγάπη ρε, αγάπη" . Αγάπη κάθε είδους, φιλική, ερωτική, αγάπη για τους γονείς, αγάπη για όλους ανεξαιρέτως. Τους άκουσα να παίζουν μία ρετρό vintage εκδοχή του "Seven nation army" από  the white stripes .


Moυ άφησαν ένα γλυκό χαμόγελο στο πρόσωπο, σαν αυτά τα ανόητα χαμόγελα που αποτυπώνονται στο προσωπό μας όταν σκεφτόμαστε κάποιον που αγαπάμε υπερβολικά πολύ και  που παίρνει το δικαίωμα μόνος του , χωρίς να του το δίνει κανείς να τσαλαπατάει τα συναισθήματα μας σαν γόπες αποτσίγαρων που καπνίσαμε θλιμμένοι και συνάμα οργισμένοι.
  Δεν είναι τυχαίο, έτσι δεν είναι , που τόνοι μελάνης χυθήκανε για ανεκπλήρωτους και τραγικούς έρωτες. Για έρωτες θυελλώδεις, για ανθρώπους εσωστρεφείς,διαφορετικούς, τρομερά παράξενους , απαιτητικούς και αυτάρεσκους. Γιατί τέτοιοι άνθρωποι είμαστε, όχι όλα εγώ και εσύ.
 Από την άλλη πλευρά στην τραμπάλα υπάρχει  η λογική. Που λέει ότι δεν θα αφήσουμε κανένα να τσαλαπατάει τα συναισθήματα, να μας θεωρεί μία καλή καβάτζα σε περίπτωση που ξεμείνει , να μας δίνει σημασία και μετά να κάνει πως δεν υπάρχουμε. Να μην ξέρει τι θέλει  και με τον τρόπο αυτό να πληγώνει άμαχο πληθυσμό, που σφαδάζει.

  ~ Και ώρες ώρες συλλογίζομαι πως όσο και αν αγάπησα την αλήθεια αυτών των ματιών , εκείνα μου είπαν ψέμματα και με ξεγέλεσαν.~


Kατεβάζω κουρτίνες για σήμερα.
Θα κάτσω δίπλα στο τζάκι και θα κοιτάω απλανώς την θάλασσα.
Μερικά τελευταία λόγια. Ίσως λέγονται από το στόμα κάθε κόρης.
Μπαμπά είσαι ο πιό υπέροχος άντρας του κόσμου. Δεν θα με απογοητεύσεις ποτέ.Μόνο αυτό.

Για κάποιον που μου κάνει δύσκολη τη ζωή, εκεί έξω.

ΥΓ: Συγνώμη για την κλάψα. Αυτό.

Σάββατο, 16 Νοεμβρίου 2013

Άντρες,άντρες,άντρες



  Το αγαπητό μου Λιακαδάκι με προσκάλεσε να παίξω ένα παιχνίδι καταγράφωντας τι με ενοχλεί, τι θα με απωθούσε από κάποιον.Έχουμε και λέμε λοιπόν:

1)Τα χέρια μακριά από τη μύτη
 Ό,τι χειρότερο.Η χειρότερη συνήθεια που μπορεί να έχει άντρας είναι να ξύνει την μύτη του.Όχι διακριτικά.Τοποθετώντας το δάχτυλο μέσα στο " φώς στο τούνελ".ΌΧΙ.Μήν το κάνεις.Όσο όμορφος και αν είσαι,όσο καλλιεργημένος,όσο καλό γούστο και να έχεις στη μουσική.Άν το κάνεις αυτό με σκότωσες.

2)Ο απολιτίκ
Δεν με ενδιαφέρουν οι πολιτικές απόψεις εκτός και αν είναι φασιστικές.Τότε έχουμε τεράστιο πρόβλημα.Επίσης πρόβλημα έχουμε αν δεν σε ενδιαφέρει καθόλου η πολιτική  γιατί μου δείχνει ότι είσαι ασυνείδητος πολίτης .Άν έχουμε διαφορετικές απόψεις δεν έχω κανένα πρόβλημα . Μπορούμε να κάνουμε εποικοδομητικούς πολιτικούς διαλόγους,να συζητάμε,να συζητάμε,να συζητάμε.

3)Ready,set,go it's time to run
Bαριέμαι τους ανθρώπους που δεν κάνουν πράγματα.Την μία πάμε θέατρο,την άλλη πεζοπορία,την επόμενη πάμε σε κάποια συναυλία,ας κάνουμε εθελοντισμό,ας κάνουμε ταξίδια,ας ξυπνήσουμε ένα πρωί και να μου πείς "ετοίμασε βαλίτσα ,φεύγουμε"

4) Ο ροκάς
Οι αδυναμίες δεν κρύβονται. Αν ακούς σκυλάδικα σ'αρέσει ο Καρράς και η Πάολα τα κουβαδάκια σου και σ'άλλη παραλία.Άν πάλι ακούς ροκ,έντεχνο και ψάχνεσαι γενικά με την μουσική με κέρδισες.

5) Ο μισογύνης
Σε περίπτωση που θεωρείς την γυναίκα κατώτερη και κτήμα σου έχεις φάει Χ.Οι γυναίκες έχουν δικαιώματα και πλέον σου έχω νέα υπάρχει ισότητα των φύλων.Ο μόνος μισογύνης (σύμφωνα με ντοκυμανταίρ και πηγές )που έχω σε εκτίμηση είναι ο Νικόλας Άσιμος.

6)Ο τύπος "ξέρεις ποιός είμαι εγώ;"
Με εκνευρίζουν σε τρομερό βαθμό οι άντρες που το παίζουν κάποιοι.Δεν μπορώ τους ψωνισμένους.Προτιμώ τις ήρεμες δυνάμεις ,ευγενικούς ,γλυκούς ρομαντικούς.Σαν τον Mr.Darcy ένα πράγμα.

7)Αν δεν σε κάνει να γελάς;
Εντάξει δεν είπαμε να γίνει και κλόουν αλλά άντρας χωρίς χιούμορ...Για εμένα προσωπικά είναι πολύ σημαντικό.Καλύτερα να είναι ευχάριστος και να με κάνει να γελάω και να έχει μέτρια εμφάνιση παρά να είναι ο θεογκόμενος και να είναι αμίλητος και χωρίς χιούμορ.

8)Οι swag
Xμμ ναί.Δεν μου αρέσουν οι άντρες που φοράνε μεγάλα γυαλιά μυωπίας τύπου rayban,πουλοβεράκι με καρό σχέδιο και το brit look δεν συμμαζεύεται.Αγαπώ εκείνους με τα δερμάτινα,με τα t-shirts από συγκροτήματα,τα jeans.Ε και σε ιδιαίτερες περιστάσεις πουκαμισάκι,παντελονάκι και όλα είναι τζιτζί.

9)Φιλότεχνος
 Θέλω ο άλλος να αγαπά την ποίηση,τον κινηματογράφο,τη λογοτεχνία,το θέατρο,τη ζωγραφική,έτσι ώστε να μπορούμε να πηγαίνουμε παντού.Διαφορετικά βαριέμαι πάαααρα πολύ εύκολα και πλήττω.

10)Χαμαιλέοντας
Θέλω να είναι σύντροφος,φίλος,κάποιος που θα κάνουμε βλακείες αλλά θα συζητάμε και σοβαρά.Θέλω να προσαρμόζεται ανάλογα με τις καταστάσεις.

Ηθικό δίδαγμα του δεκαλογου:Ξέρω τι θέλω αλλά θέλω πολλά!

Φιλιά πολλά.
ΥΓ:Kανονικά πρέπει να καλέσω 10 βλογγερς να παίξουν το παιχνίδι αλλά καλώ όλες τις γυναίκες αναγνώστριές μου να παίξουν το παιχνίδι.
YΓ2:Τώρα που τι θυμήθηκα και οι ένστολοι έχουν ένα bonus.Με ιδιαίτερη προτίμηση στο ναυτικό ,το πεζικό  και στις ιατρικές ρόμπες. :Ρ:Ρ


Ναι και εμείς ΑΝΤΡΕΣ,όχι αγοράκια!!!